با سلام خدمت دوستاران هنر رزمی تکواندو

اینجانب میلاد جهانبخشی

این را سایت جهت یادگیری هرچه بهتر و مفیدتر و دقیق تر برای هنرجویان رشته رزمی تکواندو راه اندازی کرده ام،  امیدوارم مورد توجه و رضایت شما قرار گیرد

لطفا پیشنهادها و انتقادهای خود را ارسال کنید .

با تشکر فراوان از استاد عزیز و بزرگ استاد آینه چی و استاد ذلفقار روشن

اولین دوره مسابقات هومن جهانبخشی ( ١٣٩۵/١٢/٢٠ )

کسب مقام سوم استان

پرورش اندام و ورزشهای رزمی
آیا پرورش اندام با ورزشهای رزمی در تضاد است ؟

همین که عنوان این بحث مطرح می شود جواب قاطع و محکمی از جانب بسیاری از مربیان و رزمی کاران می رسد تمرین با وزنه از سرعت و انعطاف بدنی می کاهد

بسیاری از مربیان و کارشناسان تمرین با وزنه را مانند یک سم مهلک می دانند و عده بسیار کمی هم فقط در حد تمرین قدرتی ساده آن را مجاز می دانند و نه بیشتر این عقیده وقتی که صفحات مربوط به بحث کارشناسی و یا پاسخ به نامه های رزمی کاران را در مجلات رزمی می خوانید به خوبی نمایان است پرورش اندام و ورزش های رزمی ؟ به هیچ عنوان شاید طرز فکر شما خواننده عزیز هم چنین باشد اما من با همان قاطعیت با این عقیده قدیمی و بی پشتوانه و منطق و البته محکم مخالفم بله! و با تمامی هنرجویان مربیان و کارشناسان و نویسندگان رزمی در این مورد به بحث می نشینم
علم ورزش هم مانند سایر علوم نیاز به پویایی دارد همانطور که تئوریهای مختلف علمی پس از انجام تحقیقاتی باطل و منسوخ می شوند علوم ورزشی هم باید دستخوش تغییرات بشوند آنچه تا چندی پیش به عنوان نظریه مطرح می شود امروز دیگر خریدار ندارد به عنوان یک عضو کوچک از خانواده هنرهای رزمی و یک هنرجوی کیوکوشین کاراته که هم ورزشی رزمی و هم پرورش اندام را در کنار هم طی چهار سال ادامه داده ام و هیچ گونه متضرر نشده ام می خواهم تجربیات اندک خود را با شما عزیزان در میان بگذارم
ابتدا ببینیم پرورش اندام چیست ؟ چه چیز باعث رشد بدن می شود؟ قصد درج اصطلاحات علمی را ندارم همانطور که شما با تمرینات کششی انعطاف بدنی خود را افزایش می دهید با تمرینات قدرتی که با وزنه انجام می شوند قدرت خود را افزایش می دهید اگر به عضلات فشار متناسب و کمی سخت وارد کنید بافت عضلانی شما دچار تغییر می شود در عضله شما برای افزایش حجم آماده می گردد البته اگر از طریق رساندن مواد غذایی به ساخته شدن این توده عضلانی کمک کنید به همین سادگی ! کاری هم با فرایند این تغییر و تحولات نداریم افزایش تعداد میوفیبریلها افزایش مواد تشکیل دهنده سیستم متابولیک فسفاژن و هیپرتروفی عضلانی و..

۱۰ دقیقه تمرین برای عضلات شکم و تفکیک آنها در خانه و بدون تجهیزات. اگر دانشجو هستید یا خود را برای ورود به دانشگاه آماده میکنید و وقت رفتن به باشگاه را ندارید,اگر به تازگی بچه دار شده اید و باید در خانه مراقب فرزند خود باشید و نمیتوانید به باشگاه بروید و یا به هر دلیلی امکان حضور شما در باشگاه نیست.  با دیدن این فیلم که ما برای شما به صورت اختصاصی در وب قرار دادیم میتوانید به سلامت و تناسب اندام خود کمک کنید.

  مبارزان واقعی: ابتدا ۱۰ تا ۲۰ دقیقه بدن خود را گرم کنید برای این کار میتوانید با طناب زدن یا پیاده روی بدن خود را گرم و سپس تمرینات شکم را آغاز کنید و در پایان با حرکات کششی بدن خود را سرد یا به اصطلاح ریکاوری کنید.

 توصیه: برای جلوگیری از آسیب دیدگی کمر یک زیر انداز ورزشی تهیه کنید یا یک پتو را دولا کرده و به عنوان زیر انداز استفاده کنید.

 

 

 ۹تمرین عضله ساز برای رزمی کاران

امریکایی ها عادت کرده اند تا ذهن خود را مشغول نسخه ها و فهرست های بلند بالا نمایند، ما خوشحالیم که ادعا نماییم از این مسایل عوام پسندانه به دور هستیم. از این رو به دنبال برگزیده ترین تمرینات دائمی برای هر یک از قسمت های بزرگ بدن وارد عمل شدیم و نتیجه آن فهرستی از تمرینات اصلی قابل اتکا و دلیل این انتخاب بود.

برای گردآوری این گلچین به سراغ” مایک بارنز” یکی از متخصصان قابل احترام در زمینه تمرینات قدرتی( فوق تخصص علوم قدرتی-C.S.C.S)، مدیرآموزش در انجمن ملی قدرت و بدنسازی در کلرادو اسپینگز کلمبیا، و مربی سابق بدنسازی در باشگاه ” سانفرانسسیکو فورتی ناینرز” رفته ایم.

این نسخه از تمرینات نه تنها می تواند مورد مخالفت شما قرار گیرد، بلکه ارزش امتحان کردن را هم دارد. بار بعد که خود را در باشگاه دیدی آنهم در حالیکه تنها پنج دقیقه به بسته شدن آن باقی مانده، دیگر لحظات ارزشمند سبک سنگین کردن نوع حرکت انتخابی در دورهای پایانی را از دست نخواهید داد. در اینجا برای تحت تأثیر قراردادن سریع عضله، گلچینی را بدور از هر گونه سخنرانی های موردپسند جار و جنجالی و زار و نزار رایج گرد آورده ایم که یکی از دیگری بهتر است. و از همه مهمتر آنکه، این حرکات بدن شما را به سمت پیشرفتی همه جانبه سوق خواهند داد.

۱٫ ساق ها، حرکت ساق در حالت ایستاده!

در پشت ساق دو عضله اصلی وجود دارد: عضله نعلی( سولئوس) و عضله خیلی بزرگتر بنام دوقلو( گاستروک). برای هدف قراردادن عضله دوقلو، حرکت ساق در حالت ایستاده را انجام دهید. به گفته بارنز، ” وقتی حرکت ساق در حالت ایستاده را با کمک گرفتن از عضله نعلی اجرا کنید، عضله دوقلو به بیشترین میزان ممکن فعال می شود. اما در حالت نشسته، این عضله نعلی است که بیشتر درگیر می شود. تفکیک عضله دوقلو در این حالت کامل نبوده و خیلی کم اثر است.”

نکات مفید در اجرا: برای رسیدن، به درگیری کامل عضله دوقلو در طول حرکت، لازم است زانوان قفل شوند( تصویرa11). اما باید بسیار مراقب بود و پاها را محکم نگه داشت( تصویرb1) و مفصل زانو را از نیروهای متمایل کننده به عقب حفظ کرد که در صورت وارد آوردن فشار زیاد به زانو امکان پدید آمدن این نیروها هست.

۲٫ عضلات همسترینگ( پشت ران):

لیفت مرده رومانی! به تصدیق بارنز اگر چه حرکت پشت ران به حالت خوابیده به دلیل منفعتی که برای این عضلات دارد انتخاب الزاماً نامناسبی نیست، اما لیفت مرده رومانی کارایی بهتر و بیشترین امتیاز را متوجه این عضلات خواهد ساخت، علت این امر قرارداشتن پاها بر روی زمین و کسب مزیت قدرت بیشتر مکانیکی در مقایسه با آزاد گذاشتن پاها در حرکت خوابیده پشت ران است. البته گاهی اوقات به حرکت اسکوات( نشست برخاست با وزنه) به عنوان حرکتی مناسب در پیشرفت عضله دو سر ران توجه می شود، اما بر اساس توضیحات بارنز عضله دوسر ران در این حرکت بیشتر از عامل حرکت دهنده اصلی، به عنوان وسیله تعادل عمل کرده و در قیاس با کارکرد قدرتمندتر عضله چهار سر جلوی ران و عضلات کفل نقش دوم را ایفا می کند.

نکات مفید در اجرا: لیفت مرده رومانی به نوعی همان لیفت مرده سنتی با پاهایی خشک کرده می باشد. با این تفاوت که به جای قفل کردن زانوان، از حرکت کفل برای جابجایی وزنه استفاده می شود. هالتر را تا حد تماس نزدیک بدن نگهداشته و حالت عمودی ساق ها را نسبت به سطح زمین همیشه حفظ نمایید. کفل را در حالت خم شدن رو به جلو( تصویرa2) به سمت عقب داده و آن را هنگام عمل لیفت و آوردن وزن روی پاشنه ها( تصویرb2) به طرف جلو حرکت دهید.

۳٫ برای عضله چهار سر ران: حرکت اسکوات!

حرکت پا با دستگاه مستقیماً بر عضله چهار سر ران تأثیر می گذارد در حالیکه آن تحریک تحمل وزنی را ندارد که اسکوات بر عضله بزرگ جلوی ران وارد می آورد. بارنز می گوید:” شما با حرکت چند مفصله ای مثل حرکت اسکوات می توانید وزنه خیلی بزرگتری را به نسبت یک حرکت جلوی ران با دستگاه جابجا کنید. و تماس مستقیم پاها با کف زمین باعث انقباض توأم عضلات نزدیک به هم می شود که نتیجه آن قدرت بیشتر است.

نکات مفید در اجرا: خیلی از افراد به قدری بر روی هالتر وزنه بار می زنند که در حین اجرای حرکت به شکل و حالت تکنیک بدن آنها لطمه وارد می شود. کلید دربسته این تمرین حالت بدن است. به این صورت که به ستون فقرات قوس طبیعی آن را داده و سر را بالا نگه دارید( تصویرa3)، و بگذارید که کفل با خم کردن زانوان و پایین رفتن بدن به سمت عقب حرکت کند. حرکت را با موازی شدن خط ران با سطح زمین متوقف کنید( تصویرb3).

شاید در اجرای این حرکت عضلات دو سر ران و ساق به اندازه کافی انعطاف پذیری نداشته باشند؛ در این صورت می توانید چند حرکت و تمرین کششی را در برنامه خود لحاظ کنید.

۴٫ برای عضلات شکم:

حرکت کرانچ! انتخاب حرکت تقریباً ساده شکم به عنوان بهترین تمرین برای شکم مثل چشم بسته غیبت گفتن است. این حرکت به طور مستقیم در فعال ساختن کامل عضله بزرگ شکمی نقش دارد. بارنز درباره این تمرین می گوید:” این تمرین عبارت است از انقباض عضلات خطی شکم( رکتوس آبدامینیس) در جهت خط مستقیم کشش، با خم کردن بدن از ناحیه سینه و آوردن آن به سمت ران ها”.

نکات مفید در اجرا: تصور کنید که نخی از لگن به جناغ سینه کشیده شده باشد. وقتی به پشت دراز می کشید، و زانوان زاویه ۹۰۰ درجه به خود گرفته و کف پاها به روی زمین قرار می گیرد( تصویرa4) این رشته نخ فرضی سفت و محکم می گردد. حال برای درگیر ساختن عضلات شکم، می خواهید با چرخش دادن کتف و شانه ها از روی زمین و به سمت بالا طول این نخ را کوتاه نمایید.( تصویرb4). دقت شود که در تکرارها، دامنه حرکت کوچک باشد( چیزی بین ۵/۲ تا ۵ سانتی متر) و تیغه پشت شانه ها با زمین تماس پیدا ننماید.

۵٫ برای سینه: پرس سینه” وارو” در سطح شیبدار!

به گفته بارنز،” پرس سینه در حالت معمولی حرکت مناسبی است، منتها اجرای معکوس یا واروی آن در سطح شیبدار( به صورت وزنه آزاد یا با دستگاه) به دلیل فعال کردن بیشتر تارهای عضلانی سینه قدری بهتر است. مطالعات اخیر توسط دستگاه الکتریکی میوگراف( عضله سنج) که مشخص کننده نوع و میزان درجه فعالیت تارهای عضلانی در طول یک تمرین است، نشان می دهد که در حرکت پرس سینه وارو در سطح شیبدار، عضلات بزرگ سینه رویهمرفته بیشتر از حرکت پرس سینه معمولی و سنتی فعال می شوند. به علاوه، استفاده از سطح شیبدار آنهم به حالت وارو به نظریه ساده بارنز برمی گردد که می گوید: هر چه وزنه بزرگتری را بتوانید بلند کنید، یعنی تارهای عضلانی بیشتری را درگیر کرده اید.

ضمناً به گفته او، ” در حرکت واروی سطح شبیدار می توانید قدری پایین بیاورید که با ناحیه سینه درست در قسمت زیرین نوک سینه تماس پیدا نماید( تصویرa5)، و سپس با انقباض قدرتمند عضلات سینه خود آن را به طرف بالا هدایت کنید(تصویرb5).

۶٫ برای پشت: بارفیکس!

شاید برخی افراد سختگیر در آوردگاه آهن و پولاد شدیداً مخالف حرکاتی نظیر حرکت پشت در حالت نشسته یا در حالت خم شده باشند، ولی برای نتیجه گیری درست از حرکت و تأثیرگذاری مستقیم بر عضلات پشت، حرکت اصلی بارفیکس مورد تأیید همگان است. بارنز می گوید،” حرکات بارفیکس در عین دشواری، به علت آنکه به وسایل و تجهیزات زیادی نیاز ندارند و عضلات زیادی را درگیر حرکت می کنند، تمرینات خیلی مفیدی هستند. به علاوه در این حرکات، دیگر از نیروهای متمایل کنده به عقب به اندازه ای که در تمرین حرکت پشت با هالتر در حالت خمیده وجود دارند، خبری نیست”.

نکات مفید در اجرا:اجرای حرکت با بکارگیری حالت ساده دست ها( کف آنها به سمت یکدیگر باشد) یا با گرفتن میله از زیر( کف دست ها به سمت شما باشد) به دلیل آنکه عضلات جلو بازو بیشتر وزن را تحمل می کنند وضعیت تمرین را ساده تر می نماید. برای بدست آوردن حداکثر پیشرفت در عضلات پشت خود، دست ها را به اندازه عرض شانه یا بیشتر از آن، و به صورت قدیمی( کف دست ها به سمت جلو باشد) بر روی میله نهاده( تصویرa6) و خود را در هر بار تکرار حرکت تا حد بالا آمدن چانه بر روی میله بالا بکشید( تصویرb6).

۷٫ برای شانه ها: پرس شانه از جلو در حالت ایستاده!

نوع ایستاده این حرکت به دلیل استقرار محکم پاها بر روی زمین یعنی همان چیزی که بارنز از آن به عنوان” نیروی واکنش زمین” یاد می کند، امکان استفاده از وزنه بیشتر را برایتان به وجود می آورد. او می گوید:” کارآیی پرس سرشانه با وزنه آزاد خیلی بیشتر از اجرای پرس با دستگاه است. شاید کار با دستگاه، عضلات شانه را بهتر تفکیک کند، اما سریع ترین راه برای رسیدن به موفقیت های ورزشی و اهداف روزانه، اجرای وزنه آزاد حرکت است”.

نکات مفید در اجرا: با وجود آنکه بارنز حرکت را در حالت ایستاده تأیید می نماید، اما منفعت پرس در حالت نشسته چیزی نیست که بتوان آن را انکار کرد. وقتی مشغول اجرای حرکت پرس به حالت ایستاده می شوید به خاطر داشته باشید که باید به حالت منظم و آماده ای بایستید؛ از تسلیم شدن در برابر فشار جابجایی وزنه بیشتر با خم و راست کردن بیش از اندازه زانوان خودداری کنید( تصویرa7). ضمناً از اجرای حرکات پرس پشت گردن در حالت های ایستاده یا نشسته( تصویرb7) خودداری شود، چرا که به طور بیمورد و غیرضروری مفصل شانه را تحت تأثیر قرار می دهد.

۸٫ برای پشت بازو: حرکت پشت بازو با طناب- قرقره!

بارنز برای داشتن پشت بازویی خط دار، دست روی این حرکت می گذارد. تا این اواخر، بسیاری از فیزیولوژیست ها متخصص در تمرینات، مزایای فراوان حرکت طناب- قرقره را نسبت به حرکت پشت بازو با هالتر تشخیص نداده بودند. اما با فن آوری الکترومیوگراف آشکار شد که استفاده از طناب- قرقره تقریباً تمامی قسمت های پشت بازو را بهره مند می سازد، و عضله را در هنگام عمل پرس، به شکل کامل” نعل اسبی” درخواهد آورد.

نکات مفید در اجرا: هرگونه اشتباه در طول مرحله پرس رو به پایین باعث از در رفتن آرنج و تأثیر حرکت بر روی عضله دالی( دلتوئید) شانه خواهد شد. برای جلوگیری از وقوع چنین حالتی تجسم کنید که گویی منحنی از آرنج ها بدرون بدن فرو رفته است( تصویرa8)، و با نگه داشتن آنها در طرفین و حرکت در طول محور، طناب را پایین بکشید. به یاد داشته باشید که دو سر طناب را در پایین ترین نقطه همواره به طور جدا از یکدیگر بکشید تا فشردگی شدیدی در پشت بازو ایجاد نماید( تصویرb8).

۹٫ برای جلوبازو: حرکت جلو بازو با هالتر در حالت ایستاده!

این حرکت به دلیل فعال نمودن شماری از تارهای عضلانی در زمره بهترین حرکات برای جلوبازو به حساب می آید. بارنز در این باره می گوید،” وقتی نوبت تمرینات جلوبازو می رسد، با اجرای حرکت جلوبازو با هالتر در حالت ایستاده می توانید حداکثر وزنه ممکن را تحمل کنید. و اگر حرکت بدون هیچگونه تقلبی و به درستی اجرا شود، حرکت دست خودبخود از خط مستقیم کشش عضله جلوبازو پیروی می کند.”

نکات مفید در اجرا:عضله جلوبازو را به حرکت وادار کنید، و نتیجه خارق العاده آن را با چشمان خود ببینید. برای رسیدن سر دراز عضله جلوبازو به حداکثر انقباض، حرکت را با نگهداشتن آرنج ها در پایین و در امتداد خط شانه ها( تصویرa9) شروع نمایید، و هنگامی که دست ها خم شد و برای پایان حرکت میله را به بالا هدایت کردید، اجازه دهید تا آرنج ها چند سانتی به سمت جلو حرکت نمایند( تصویرb9). برای کمک به بالا کشیدن وزنه، بدن را به عقب یا جلو متمایل نکنید.

تمرینات بدنسازی رزمی

علم تمرین

امروزه موفقیت در ورزش بسیار مشکل تر از گذشته است و با افزابش روزافزون اطالعات ما در مورد نیازهای انرژی در ورزش های مختلف وپاسخ به انواع متفاوتی از تمرینات، میتوان گفت که در حال حاضر احتمال کمتری وجود دارد که یک ورزشکار خوب فقط با استعداد خود در رقابتها موفق شود. در این شرایط برنامه تمرین سازماندهی شده ودقیق، رمز موفقیت ورزشکار می باشد.

تمرین فرآیندی منظم و سازمان یافته است که طی آن فعالیت ها یا تمرینات به صورت مکرر، تدریجی و فزاینده انجام می شود و همزمان توانائی ورزشکار برای رسیدن به عملکردی مطلوب افزایش می یابد.

علم تمرین و علوم وابسته

از موارد متعدد الزمه طراحی هر گونه تمرین، دانستن و درک سازگاری تمرین، چرخه بازیافت بیشینه )مقدار مناسب شدت و حجم تمرین با مقدار استراحت و بازیافت مرتبط با آن تمرین(، تواناییهای حرکتی و منابع انرزی مرتبط با ورزش مورد نظر الزامیست.

سازگاری تمرین

یک سطح عملکردی عالی حاصل سالهای متمادی تمرینات سخت، منظم و خوب برنامه ریزی شده است. طی این دوران ورزشکار می کوشد تا بدن خود را با شرایط ویژه ورزش مورد نظرش سازگار سازد. قابلیت های عملکردی نمایانگر میزان سازگاری می باشند. هر چه میزان سازگاری بیشتر باشد، عملکرد بهتر خواهد بود. سازگاری تمرین حاصل دگرگونی هایی است که از طریق تمرینات مداوم وسازماندهی شده بدست می آید. این دگرگونی های فیزیولوژیکی و ساختاری نتیجه فشاری است که ورزشکاران با انجام فعالیت هایشان بر بدنشان وارد می کنند و بستگی به حجم و شدت و پیچیدگی تمرین دارد. تمرین بدنی تها زمانی مفید است که بدن را وادار به سازگاری با فشار حاصل از فعالیت بدنی کند. اگر فشار کافی نباشد، سازگاری رخ نخواهد داد و اگر فشار غیر قابل تحمل باشد می تواند آسیب دیدگی (Injury )یا تمرین زدگی )Overtraining )را بدنبال داشته باشد.

زمان مورد نیاز برای رسیدن به یک سازگاری در سطح باال به پیچیدگی مهارتی و دشواریهای فیزیولوژیکی و روانی ورزش یا مسابقه بستگی دارد. هر چه ورزش سخت وپیچیده تر باشد، زمان بیشری برای سازگاری عصبی- عضالنی نیاز است. سازگاری های عصبی – عضالنی از دیگر عوامل بهبود عملکرد ورزشی هستند. طی فعالیتهای طوالنی مدت بیشینه یا زیر بیشینه، سرعت ارسال تکانه های یک واحد حرکتی به مرور زمان افزایش می یابد و این می تواند باعث افزایش زمان انقباض ارادی عضالت ورزشکار باشد. سازگاری های بارز که با فعالیتهای طوالنی مدت ایجاد می شوند عبارتند از: افزایش در سرعت و ظرفیت تنفسی، ظرفیت انتقال اکسیژن و برون ده قلبی، و سازگاری های ساختاری در حجم و تراکم میتوکندریهای عضالنی.

چرخه بازیافت بیشینه (Supercompensation

چرخه بیش جبرانی بیشتر به ارتباط بین فعالیت بدنی و بازیافت به عنوان پایه های زیست شناختی برای برانگیختگی بدنی و روانی پیش از یک مسابقه اصلی مربوط است. چرخه بیش جبرانی )شکل زیر( بدین شرح است: پس از تمرین بدن دچار خستگی می شود و در مرحله استراحت ذخایر بیوشیمیایی نه تنها جایگزین شده بلکه از سطوح طبیعی نیز فراتر میرود. پس از بازسازی کامل ذخایر بدن، ورزشکار وارد مرحله بیش جبرانی می شوند و اینجاست که یک سازگاری عالی همراه با افزایش عملکردی کارایی ورزشی رخ می دهد.اگر ورزشکار تحریک تمرینی دیگری در زمان مناسبی )در مرحله بیش جبرانی( نداشته باشد، پسگرد رخ داده واز فواید بدست آمده طی مرحله بیش جبرانی به تدریج کاسته می شود.

کم یا زیاد بودن زمان مرحله بیش جبرانی به نوع و شدت تمرین بستگی دارد. برای مثال، پس از یک تمرین هوازی بیش جبرانی ممکن است پس از ۶ تا ۸ ساعت رخ دهد. از سوی دیگر، پس از فعالیت شدید که احتیاج به بکارگیری باالی دستگاه عصبی مرکزی داشته باشد بیش جبرانی ممکن است بیش از ۴۲ ساعت و در پاره ای مواقع ۶۶ تا ۲۸ ساعت زمان نیاز داشته باشد.

چرخه بازیافت بیشینه

برای افزایش پایدار در عملکرد ورزشی، مربی باید همواره لز ورزشکاران بخواهد که سقف سازگاری را باال ببرند. این عمال به این معنا است که مربی تحریک و شدت باال را بطور متناوب طراحی کند یعنی روزهای تمرینی با شدت باال با روزهای تمرینی با شدت پائین دنبال شوند. این روش تاثیر مثبتی بر بازسازی داشته و سطح دلخواهی از بیش جبرانی را در پی خواهد داشت. تغییر شدت تمرین در جلسات پیاپی باعث دست یافتن بدن به سطح باالتری از سازگاری می شود. بنابراین چرخه جدید بیش جبرانی از نفطه سازگاری جدید بدست آمده آغاز خواهد شد. از سوی دیگر اگر منحنی بازسازی به سطح پیشین خود نرسد ورزشکار از فواید بیش جبرانی بهره مند نشده، ثابت مانده یا افت می کند. سطوح باالی خستگی که پس از تمرینات متداوم وشدید بروز می کند مانع از رسیدن به بیش جبرانی و رسیدن به سطوح باالی عملکردی خواهد شد.

متغیرهای تمرین

کارآیی یک فعالیت بدنی به مدت زمان، مسافت و تکرارها )حجم(، مقاومت و سرعت )شدت(، درجه سختی فعالیت )پیچیدگی(، و تواتر اجرای آن فعالیت )تراکم( بستگی دارد. از میان ۲ متغیر ذکر شده به توضیح دو متغیر حجم و شدت که از اهمیت ویژهای در تمرین برخوردار هستند، می پردازیم

حجم تمرین (Volume Training

مقدار تمرین انجام شده توسط ورزشکار در دوره ای از زمان. می توان اجزای مکمل زیر را به عنوان حجم تمرین در نظر بگیرید:

– مسافت طی شده یا وزنه جابجا شده در تمرین.

– تکرار یک فعالیت یا حرکت تکنیکی که هنگام تمرین انجام می شود.

– مدت زمان تمرین.

شدت تمرین (Intensity Training

به عنوان مولفه کیفی کاری که یک ورزشکار در یک زمان مشخص انجام می دهد، دومین متغیر مهم تمرین است. کار عضالنی و همچنین بکارگیری دستگاه عصبی مرکزی از طریق تمرکز، مشخص کننده شدت تمرین یا رقابت است.

عوامل زیر را می توان به عنوان عوامل شدت در نظر گرفت:

– ضربان قلب

– قدرت

– سرعت –

توان

– درصد حداکثر اکسیژن مصرفی Max VO2 – احساس شدت تمرین

تغذیه مناسب ورزش چیست. یک ورزشکار باید از چه غذاهایی استفاده کند

از مهمترین نکاتی که در سلامتی یک ورزشکار نقش تعیین کننده دارد اهمیتی است که او به تغذیه خود میدهد. تغذیه مناسب همچنین اثرات مهمی در کارآیی ورزشی ورزشکار دارد. نیاز بدن انسان به مایعات و انرژی که از راه مواد غذایی تامین میشود برحسب سن، جثه، وضعیت بدنی و نوع ورزشی که انجام میدهد متفاوت است و این نیاز باید برحسب شرایط بطور مناسبی تعدیل شود. باید انرژی مورد نیاز برای فعالیت ورزشی را از ترکیب مناسبی از کربوهیدرات، چربی و پروتئین بدست آورد.

مایعات

حدود ۶۰ درصد وزن بدن انسان آب است. آب نقش تعیین کننده ای تقریبا در تمامی واکنش های شیمیایی بدن دارد. بدن انسان نمیتواند آب را در خود محبوس کند پس شما ناچارید آبی را که از طرق مختلف از دست میدهید جبران کنید. هر انسان باید روزی هشت لیوان آب مصرف کند و این میزان در یک ورزشکار حتی بیشتر است. ورزشکار باید قبل از شروع ورزش، در حین ورزش و بعد از آن آب بنوشد. دقت در جایگزینی آبی که بدن ورزشکار در حین ورزش از دست میدهد بخصوص در هوای گرم اهمیت بیشتری دارد.

آب خنک بهترین مایعی است که میتوان در حین ورزش هایی که کمتر از یک ساعت طول میکشند مصرف کرد. حتی اگر تشنه نیستید هم آب بنوشید. شما با تکیه بر حس تشنگی نمیتوانید به درستی متوجه شوید بدن شما به چه میزان از آب نیاز دارد. تا وقتی که در حدود دو درصد از وزنتان را بر اثر دفع آب از دست ندهید احساس تشنگی نمیکنید و همین دو درصد میتواند روی کارآیی شما تاثیر دشته باشد. نکته دیگر آنکه وقتی تشنه شدید و آنقدر آب نوشیدید که تشنگی شما برطرف شود تنها نیمی از آبی را که از دست داده اید جایگزین کرده اید.

به نکات زیر توجه کنید

• آب را کم کم و مکرر بنوشید نه به مقدار زیاد و دفعات کم

• مایعات خنک بنوشید تا حرارت مرکزی بدنتان را کاهش دهید

• بعد از اتمام ورزش خود را وزن کنید و به میزان کاهش وزن آب بنوشید

• به رنگ ادرار خود دقت کنید. ادرار شما باید زیاد و کم رنگ باشد. ادرار پررنگ نشانه کم آبی است

کربوهیدرات

کربوهیدرات مهمترین منبع انرژی است و در مواد شیرین، میوه ها، نان، غلات، برنج و دیگر مواد غذایی وجود دارد. کربوهیدرات باید حدود ۷۰-۶۰ درصد نیاز روزانه شما به انرژی را تامین کند. کربوهیدراتی که مصرف میکنید در بدن شما به گلوکز تبدیل میشود. این گلوکز یا مستقیما میسوزد و انرژی تولید میکند و یا در عضلات تبدیل به گلیکوژن میشود. این گلیکوژن یک ذخیره در دسترس انرژی برای عضله است تا در مواقعی که نیاز فوری به انرژی داشت از آن مصرف کند.

اگر در حین ورزش بدن شما به اندازه کافی کربوهیدرات در دسترس نداشته باشد برای کسب انرژی شروع به سوزاندن چربی و پروتئین میکند و این موجب کاهش کارآیی شما میشود. حداقل از چند روز قبل از شروع یک فعالیت ورزش شدید یا رقابتی کربوهیدرات به اندازه کافی مصرف کنید تا گلیکوژن به اندازه کافی در بدن شما ذخیره شود. اگر فعالیت ورزشی شما بیش از یک ساعت طول میکشد باید در حین ورزش هم کربوهیدرات مصرف کنید.

پروتئین

پروتئین در گوشت، ماهی، تخم مرغ، لبنیات، حبوبات و مواد غذایی دیگر وجود دارد. حدود ۱۵-۱۲ درصد از انرژی مورد نیاز روزانه ما باید از طریق پروتئین تامین شود. پروتئین به بدن شما امکان میدهد تا بافت های تازه بسازد. بدن شما نمیتواند پروتئین را ذخیره کند پس اگر به آن نیاز نداشته باشد آنرا میسوزاند یا تبدیل به چربی میکند. میزان نیاز بدن ورزشکار به پروتئین برحسب نوع ورزش، شدت فعالیت های ورزشی و مدت انجام ورزش متفاوت است

• کسانی که ورزش میکنند به مقادیر بیشتری پروتئین نیاز دارند

• ورزشکارانی که ورزش های استقامتی انجام میدهند یا آنهایی که ورزش های قدرتی انجام میدهند یا بدنسازی میکنند به پروتئین بیشتری نیاز دارند.

چربی

منبع چربی های اشباع شده چربی های با منشا حیوانی مثل گوشت، تخم مرغ، شیر و لبنیات و کره است و منشا چربی غیر اشباعی از مواد غذایی با منشا گیاهی است. چربی باید حدود ۳۰-۲۰ درد نیاز روزانه بدن ما به انرژی را تامین کند. بدن ما برای انجام فعالیت های حیاتی خود به مقادیر کمی چربی نیاز دارد ولی مصرف زیاد چربی موجب افزایش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی و بعضی از انواع سرطان و مشکلات دیگر میشود. وقتی استراحت میکنید یا فعالیت کمی انجام میدهید بدن شما بیشتر انرژی مورد نیارش را از سوزاندن چربی بدست میاورد و وقتی میزان فعالیت بدنی و ورزشی را افزایش میدهید بدن بیشتر از کربوهیدرات برای تامیت انرژی استفاده میکند.

به موارد زیر توجه کنید

• در روزی که میخواهید یک فعالیت ورزشی شدید انجام بدهید چربی یا پروتئین زیاد مصرف نکنید چون به کلیه و کبد شما فشار زیادی وارد میشود و هضم این مواد هم سخت تر از کربوهیدرات است

• در روز فعالیت ورزشی بیشتر کربوهیدرات مصرف کنید

• غدا را ۴-۳ ساعت و مایعات را ۳-۲ ساعت قبل از شروع فعالیت ورزشی مصرف کنید

• غذای سرخ شده مصرف نکنید

• در یک ساعت مانده به فعالیت ورزشی غذا یا نوشیدنی شیرین مصرف نکنید

•  ۱-۲ ساعت قبل از شروع ورزش ۳ لیوان آب مصرف کنید و یک لیوان هم ۳۰-۱۵ دقیقه قبل از آن و سپس در حین ورزش هم نصف لیوان تا یک لیوان آب هر ۲۰-۱۰ دقیقه مصرف کنید.

چطور سوخت کربوهیدرات بزنیم و خود را آماده ورزش سنگین رقابتی کنیم

• ابتدا بشدت ورزش کنید تا تمام انرژی شما تخلیه شود. این ورزش باید شبیه همان ورزشی باشد که در چند روز آینده قصد انجام آنرا دارید.

• سه روز مانده به مسابقه یک غذای سرشار از کربوهیدرات با میزان حدود ۸۰-۷۰ درصد کربوهیدرات مصرف کنید و تا موقع مسابقه ورزش زیادی نکنید. به این صورت عضلات شما مقادیر زیادی گلیکوژن برای مسابقه در خود ذخیره میکنند

تغذیه‌ی مناسب برای ورزشکاران کوچک :
با وجود این که بچه‌ها متابولیسم متفاوتی دارند اما داشتن تغذیه‌ی درست قبل از شروع ورزش بسیار مهم است. بهترین حالت این است که ورزشکاران کوچک روزانه میوه، سبزیجات، غلات، نان و مواد غذایی نشاسته ای، محصولات لبنی و همچنین گوشت و ماهی مصرف کنند. برای آشنایی با تغذیه‌ی مناسب برای ورزشکاران کوچک مطالعه‌ی این مطلب را از دست ندهید.
قبل از شروع مطلب و معرفی مواد غذایی مفید برای بچه‌های ورزشکار اجازه دهید راجع به شکلات سیاه صحبت کنیم. شکلات شهرت بدی پیدا کرده است اما این شهرت نارواست. این ماده‌ی غذایی خواص زیادی دارد که برای سلامتی خوب است برای همین نیازی ندارد مصرف آن را برای فرزندانتان قدغن کنید. روزانه مصرف یک تا دو مربع از این ماده‌ی غذایی کافی است که جسم و روح بچه‌ها سالم بماند.
ورزشکاران کوچک: غلات بخورند
برای شروع یک روز خوب به بچه‌هایتان غلات بدهید. غلات برای داشتن تعادل غذایی لازم و ضروری است به خاطر این که سرشار از پروتئین‌ها و گلوسیدها هستند و مواد ضروری بدن را تأمین می‌کنند. این مواد غذایی مفید به تقویت و بالا بردن قدرت عضلات کمک کرده و حاوی ویتامین‌های خانواده‌ی B می‌باشند که به عملکرد خوب سیستم عصبی عضلات کمک می‌کنند.
ورزشکاران کوچک: لبنیات بخورند
محصولات لبنی منبع اصلی کلسیم هستند. بهتر است بچه‌ها برای وعده‌ی صبحانه یا میان‌وعده حتماً پنیر و ماست بخورند و یا شیر بنوشند. به خاطر این که محصولات لبنی برای رشد و به خصوص استحکام استخوان‌ها لازم است.
در تمام مراحل رشد بچه‌ها، پروتئین‌ها نقش مهمی دارند. برای همین لازم است که بچه‌ها ماهی بخورند. در واقع این ماده‌ی غذایی حاوی عناصر مغذی زیادی می‌باشد که امگا ۳ ها یکی از این عناصر ضروری است.
از این گذشته شیر بیش از ۱۵ عنصر مغذی مانند کلسیم، ویتامین D و پروتئین‌ها را نصیب بدن می‌کند. برای همین محصولات لبنی برای ورزشکاران کوچک لازم و ضروری است.
ورزشکاران کوچک: آب‌میوه بنوشند
معمولاً بچه‌ها چندان علاقه‌ای به خوردن میوه نشان نمی‌دهند. در عوض آب‌میوه را راحت‌تر می‌نوشند. آب‌میوه‌ها هم همان خاصیت میوه را دارند و سرشار از ویتامین‌ها هستند که انرژی بخش است. سعی کنید آب‌میوه داخل ساک این ورزشکاران کوچک قرار دهید تا در فواصل تمرینات مصرف کنند.
ورزشکاران کوچک: میوه بخورند
درست است که بچه‌ها آب‌میوه‌ها را راحت‌تر می‌پذیرند اما در هر حال لازم است که آن‌ها را به میوه خوردن تشویق کنید. حتماً در هر وعده‌ی غذایی‌شان یک یا دو واحد میوه بگنجانید.
میوه ها سرشار از ویتامین بوده و کم کالری هستند. برای تشویق کردن بچه‌ها به میوه خوردن بهتر است سالاد میوه و یا کمپوت درست کنید. در هر حال آن‌ها را به میوه خوردن ترغیب کنید.
ورزشکاران کوچک: پاستا بخورند
بر خلاف باورهای رایج، خوردن پاستاها قبل و بعد از ورزش جزو یک برنامه‌ی غذایی سالم محسوب می‌شود. پاستاها سرشار از گلوسید هستند برای همین ذخیره‌ی انرژی را بالا می‌برند و باعث سیری به موقع می‌شوند. برای همین بهتر است برای ورزشکار کوچکتان پاستا تهیه کنید و البته حواستان باشد که آن را خیلی چرب نکنید. توجه داشته باشید که گلوسیدها(کربوهیدرات‌ها) در نان، برنج، سیب زمینی و میوه‌های خشک نیز وجود دارد.
ورزشکاران کوچک: گوشت بخورند
توصیه می‌کنیم برای داشتن یک تغذیه‌ی مناسب روزانه حداقل یک تا دو مرتبه گوشت، ماهی یا تخم مرغ مصرف کنید. برای همین لازم است که بچه‌ها نیز به طور منظم گوشت بخورند. گوشت حاوی پروتئین‌هایی است که به راحتی جذب بدن می‌شوند. گوشت علاوه بر پروتئین، حاوی آهن نیز می‌باشد و باعث تقویت استخوان‌ها و عضلات می‌شود.
ورزشکاران کوچک: سبزیجات بخورند
سبزیجات همان خاصیت میوه‌ها را دارند اما متأسفانه بچه‌ها علاقه‌ی کمی به این مواد غذایی مفید نشان می‌دهند. برای داشتن یک تغذیه‌ی سالم و متنوع لازم است که هر روز به بچه‌ها سبزیجات بدهید. این مواد غذایی سرشار از ویتامین C هستند و به رشد بچه‌ها کمک زیادی می‌کنند. سعی کنید تنوع ایجاد کرده و خلاقیت به خرج دهید تا بچه‌ها سبزیجات بیشتری بخورند. سوپ سبزیجات درست کنید، آن‌ها را به شکل پوره در آورده و کنار بشقابشان قرار دهید و غیره.
ورزشکاران کوچک: ماهی بخورند
در تمام مراحل رشد بچه‌ها، پروتئین‌ها نقش مهمی دارند. برای همین لازم است که بچه‌ها ماهی بخورند. در واقع این ماده‌ی غذایی حاوی عناصر مغذی زیادی می‌باشد که امگا ۳ ها یکی از این عناصر ضروری است. ببینید فرزندتان چه نوع ماهی‌ای را دوست دارد و یا نظرش در مورد نحوه‌ی طبخ آن چیست. در هر حال سعی کنید هفته ای دو تا سه مرتبه به بچه‌ها ماهی بدهید.

ذخیره سازی کربوهیدرات:

ورزشکاران حرفه‌ای قبل از مسابقات، برای اینکه تحمل
و استقامت خود را بالا ببرند، نیاز دارند تا ذخیره کربوهیدرات و گلیکوژن در بدنشان را افزایش دهند. نیکول استیونسون، یکی از سریع‌ترین دوندگان ماراتون کانادا نکاتی را برای افزایش ذخیره کربوهیدرات پیشنهاد می‌دهد:

یکبار مصرف کربوهیدراتتان را بالا ببرید تا ببینید بدنتان چگونه واکنش می‌دهد.
مصرف کربوهیدرات را دو روز پیش از مسابقه بالا ببرید.
در روز مسابقه هیچگونه غذای فیبر دار مصرف نکنید.
مطمئن شوید همه‌ی غذاهایی که خورده‌اید پیش از مسابقه به خوبی هضم شود.

روان‎شناسی ورزشی شاخه‎ای از علم ورزش است که در جستجوی فراهم نمودن پاسخ به سؤالات مختلف در زمینه‎های رفتار انسانی در حیطه ورزش است. از آنجایی که روان‎شناسی به مطالعه رفتار می‎پردازد، بالطبع موضوع روان‎شناسی ورزشی نیز مطالعه حرکات و فعالیت‎های ورزشی در تمام ابعاد از فعالیت حرکتی یک کودک دبستانی تا مسابقات جهانی و المپیک می‎باشد.

 اگر چه اهمیّت مسائل روانی در ورزش از چندین سال پیش شناخته شده است با این حال روان‎شناسی ورزشی هنوز دانشی بسیار جوان می‎باشد و  در خلال دهه‎های اخیر علاقه و توجه به «روان‎شناسی ورزشی شناختی » افزایش چشم‎گیری یافته است. ابتدا تمام تلاش‎ها در این حیطه معطوف   به مردان قهرمان بود اما در سال‎های اخیر این روند متحول شده است و روان‎شناسی ورزشی قهرمانان زن و مرد حرفه‎ای و برجسته افراد شرکت کننده  در فعالیت‎های غیر حرفه‏ای را نیز مورد توجه قرار می‎دهد. به عبارتی هدف روان‎شناسی ورزشی کمک به ورزشکاران در تمام رده‎های سنی از نوجوانان تا بزرگسالان است.

 امروزه متخصصان فیزیولوژی ورزش از دانش روان‎شناسی ورزشی برای کمک به شرکت‎کنندگان در برنامه‎های باز پروری قلبی استفاده می‎کنند تا آنها بر ترس خود نسبت به از سرگیری و شروع تمرین غلبه کنند. معلمان همچنین با استفاده از دانش روانشناختی ورزشی شیوه توجه به تأثیرات محیطی را که باعث بهبود اجرا می‎شوند، به متعلمان خود می‎آموزانند. دست اندر کاران تیمهای جوانان برای اطمینان از کسب تجارب مثبت از سوی ورزشکاران جوان، از روان‎شناسی ورزشی بهره می‎گیرند. و نهایتاً مربیان در تمام سطوح از تکنیکهای روان‎شناسی ورزشی همچون کنترل هیجان، تصویر سازی ذهنی، هدف گزینی و انگیزش کمک می‎گیرند تا ورزشکاران را در تکامل بخشیدن اجراهایشان یاری دهند. اکنون با پیشرفت علم روان‎شناسی ورزشی، بحث مهارت‎های روانی در اجرای عملکردهای ورزشی از اهمییت بسزایی برخوردار شده است و در حالی که قبلاً به اهمیت آماده سازی جسمانی تأکید می‎شد امروزه قهرمانان هرچه بیشتر بر آماده سازی روانی توجه و تأکید می‎کنند. تجارب کسب شده آنان حاکی از آنست که وقتی در میدانهای بزرگ با قهرمانانی همتراز به لحاظ جسمی‎به رقابت می‎پردازند، سرانجام آمادگی روانی پیروزی را به نفع یکی از طرفین رقم خواهد زد.

مربیان برتر نیز به جنبه‎های آماده سازی روانی ورزشکاران و ضرورت تدارک آن در طول تمرینات واقفند. و بخشی از برنامه آماده‎گی را به آماده سازی روانی اختصاص می‎دهند. با وجود این، آماده سازی روانی تا حدود زیادی مورد غفلت قرار گرفته است که به نظر می‎رسد عمده‎ترین علت این غفلت فقدان آگاهی مربیان در چگونگی آماده سازی روانی ورزشکاران می‎باشد. صاحبنظران ورزش چنین می‎پندارند که ورزش می‎تواند به بازیکنان جوان قدرت اراده‎گری، اعتماد به نفس، نحوه سلوک، برقراری ارتباط با دیگران و تجربه رسیدن به هدفهای مشکل را بیاموزد ولی امروزه می‎دانیم که این قابلیتها به طور خود بخودی به حداکثر نرسیده و رشد نمی‎یابند مگر اینکه ورزشکار تحت آموزش و تمرین مهارت‎های روانی قرار گیرد.

توجه توجه 

در زمان ما، تحقیقات بسی ار نشان داده است که ورزش علاوه بر اینکه ابزار ارزشمندی برای سلامت جسمانی است، رابطه نزدیکی با سلامتی روانی و به  ویژه پیشگیری از بروز ناهنجاریهای روانی دارد.
ورزش از ا ضطراب می کاهد، اعتماد به نفس را افزایش می دهد و خود داری مثبت را تقویت می کند.
ما به عنوان معلم, مربی و آموزگار نیز همیشه یک خواست واحد داریم:
رسیدن به نتایجی آموزنده و با ارزش بوسیله تمرین. وظیفه ما بهبود روند یادگیری در شاگردانمان است و بهترین شیوه برای رسیدن به این هدف، ایجاد ” شرایط مطلوب ” یادگیری یا ” آسان کردن ” آن است.
مربیان ورزش معلمان تربیت بدنی نیز هستند، آنها به تکامل افراد از طریق  فعالیت جسمانی کمک می کنند. تکنیک ها، روش ها، گفتار و اعمال آنها تاثیر چشمگیری بر افرادی که تحت تعلیم آنها هستند می گذارد.

باید پذیرفت که خیلی از ضعف های فنی و حرفه ای ما بعضاً به نبود اخلاق ورزشی در میادین بازی باز می گردد و متاسفانه هنوز برای یافتن الگوی اخلاقی در ورزش باید با فانوس به دنبالش بگردیم. متاسفانه در ورزش ما وقتی از کسی خطایی سرزد و مرتکب اخلاق زشت و نابهنجار شد از بازیکن گرفته تا سرمربی و مدیر و سرپرست و رئیس فدراسیون همه دست به فرافکنی می زنند. همانطور که یک بازیکن برای حرفه ای شدن و یادگرفتن اصول اولیه بازی نیاز به مربی دارد چرا نباید نسبت به موضوع والاتر و مهمتری مثل ادب و اخلاق بی تفاوت باشیم و در این بخش بازیکن از مربی اخلاق مدار بی بهره است باید آموزش اخلاق در کنار آموزش جسم توجه قرار گیرد و باشگاه ها باید این مهم را جدی بگیرند و در این زمینه همه نهادهای فرهنگی جامعه باید یاور باشگاه ها و فدراسیون های ورزشی باشند. امروزه اخلاق در ورزش پایه وفاداری و تعهد به اصل انسان مداری است اما یک پرسش !آیا مبحث اخلاقیات واقعا در ورزش وجود دارد؟ شاید به پاکی ورزشی است.

در حالی که نوجوانان ما الگو عینی خود را در قهرمانان ملی می جویند آیا صحیح است صرفا به دلیل آزادیهای فرد قهرمان ملی ما با ظاهری بزک کرده پا به میدان مسابقه بگذارد. پر مسلم و طبیعی است که نوجوانان با دیدن آن قهرمان به اصطلاح ملی؛ الگو و سرمشق می گیرد و فکر می کند رفتار درست و بهنجار همین است فلذا آیینه تمام نمای وی می شود.

متاسفانه در ورزش ما باب شده که وفاداری، اخلاق و رعایت معنویات یعنی حضور در مراسم مذهبی که بعضا از روی اجبار انجام می گیرد. هر چند شرکت در مراسم مذهبی جز ارزش است اما باید بپذیریم که باید مراسم مذهبی را در کنار ادب و تواضع و جوانمردی بسط و توسعه داد. متاسفانه تمام هم و غم مسئولان و دست اندرکاران ورزشی خلاصه شده کسب مدال!

در صورتیکه اگر کسب مدال در کنار روح پهلوانی و رفتار جوانمردانه و توام با اخلاق و مذهب باشد ورزشکار بیشتر در دل جامعه جای می گیرد. ورزشکاران و قهرمانان ملی بیشماری در کشور در طول سالیان دراز مدال های رنگارنگ و متعدد کسب کردند و به اصطلاح اشتهار و معروفیت خاص برخوردار بودند اما تنها یک نفر از آنان تختی شد و در میان مردم محبوب شد و رفت در گنجینه دل تاریخ.

قهرمانان ماندگار و محبوب در جامعه کسانی بودند که چند بعدی بودند هم در زمینه ورزش قهرمانی و هم با اخلاق و روح پهلوانی و فتوت توانستند در دل جامعه رسوخ پیدا کنند.

چه بسیار قهرمانانی بودند که بیش از تختی مدال های جهانی و المپیک کسب کردند اما در صحیفه ذهنی مردم و در حافظه تاریخیشان چیزی از آنها جز یک “اسم تنها” به خاطر نمانده است. اما امروز با گذشت بیش از چهل و سه سال باز تختی را به عنوان اسطوره پهلوانی و جوانمردی در ذهن ها به خاطر دارند.

موضوع اخلاق رابطه است و رابطه صرفاً رابطه با رقیب محسوب نمیشود. موضوع اخلاق رابطه با هم تیمی و حتی با خود هم هست. هیچ قانونی ورزشی نمی تواند به یک بازیکن فوتبال بگوید چگونه با یار خودی رفتار کند و چگونه حب و بغضهای شخصی را در رابطه ای ورزشی و انسانی که با هم تیمی اش دارد دخالت ندهد.

اخلاق پهلوانی در ورزش

یک روز در خبرها می خوانیم که «هادی ساعی » قهرمان تکواندو جهان تمام مدالهایش را برای کمک به زلزله زدگان بم اهدا کرد. و یک روز دیگر از رادیو می شنویم که آرش میراسماعیل قهرمان کشورمان، در پی دستیابی ایران به انرژی صلح آمیز هسته ای مدالها و عناوین ورزشی خود را به دانشمندان هسته ای اهدا کرد.

از این نوع خبرها در کشورمان ما بسیار شنیده می شود و با شنیده این اخبار، یاد و خاطره پهلوانی در اذهان تداعی می شود و یاد پهلوانی های پوریای ولی و جهان پهلوان تختی بار دیگر زنده می شود.

وقتی یک قهرمان به یک پهلوان تبدیل می شود، دیگر هیچ وقت فراموش نخواهد شد براستی چرا پهلوانان نمی میرند؟

ورزش پهلوانی با نام امام علی (ع) آغاز می شود و جوانمردان، رفتار امیرالمومنین علی (ع) را سرمشق خود قرار می دهند. پهلوانان، امین و مورد اعتماد مردم هستند و از اراده قوی و شجاعت برخوردارند که این امر به خاطر رعایت اخلاق پهلوانی در ورزش است.

در این نوشتار سعی داریم از اهمیت ورزش و اخلاق پهلوانی سخن بگوییم.